কুৰুকি
কুৰুকি সোমাই গৈছো
মেৰিয়াই লৈছো এড়ীয়া চেলেংখন
শীতলতা নেওচি উম বিচাৰি
তুমি সিদিনা আঁতৰি যোৱাৰ পিছৰ পৰাই
মোৰ বুকুলৈ হীমবোৰ নামিছিল
ঠেৰেঙা লাগিবলৈ ধৰিছিল বুকুৰ নুমবোৰ
উহ! ককৰ্ষ মেঘৰ গাজনিত বুকুখন কঁপিছে
তুমি কত! তুমি কত আছা মোৰ সোন!
এই শেষ নিশাৰ বিচনাত, মেঘৰ গাজনিত
তোমাক পোৱা হলে কাষত
টানকৈ বুকুত সাৱতি থাকিলোহেতেন
ভয় খেদি খেদি... ...
তাৰ পাছত, পুনৰ হেঁপাহৰ উচাহত
ইমান শীতৰ মাজতো
গলোহেতেন চাগে ঘাঁমবোৰ বিচাৰি... ...

No comments:
Post a Comment